Buscando a Venus

En 1716, o astrónomo Edmond Halley publicou un ensaio no que facía unha chamada á colaboración científica internacional para o momento dos seguintes tránsitos de Venus, que el non vería, en 1761 e 1769. O momento considerábao idóneo para tratar de calcular, mediante paralaxe, a distancia astronómica entre o Sol e a Terra, que foi establecida por aquel entón en pouco máis de 150 millóns de km., isto é, moi próxima da que consideramos hoxe en día unha UA (unidade astronómica). A paralaxe solar fixouna Thomas Hornsby en 8″78, ben próxima do valor actual (8″79).

A aventura da década de 1760 -especialmente coa organización da toma de datos no segundo tránsito, en 1769- puxo as bases da colaboración científica internacional entre institucións como a Royal Society británica e a Academia das Ciencias francesa. Malia as frustracións de astrónomos como Le Gentil e mesmo a observación de Maskelyne na illa de Santa Elena en 1761, os datos proporcionados por Chappe d’Auteroche, Hell, Mason, Dixon e Green foron a base dos cálculos finais, nun espírito de aprendizaxe que puxo en práctica os ideais da Ilustración. A viaxe do Endeavour, dirixida polo capitán Cook e concluída finalmente en 1770 coa posta do primeiro pé europeo en Australia, proporcionou o modelo de expedición científica que sería corrente desde finais do s. XVIII. A vontade da déspota ilustrada Catalina a Grande servíu para organizar expedicións que deron a coñecer mellor o territorio ruso; outras observacións contribuiron aos avances na cartografía e o coñecemento xeográfico, á par que se recollían múltiples especies botánicas que acrecentaron o coñecemento en Europa do noso planeta.

A historiadora Andrea Wulf introdúcenos de cheo nesta aventura #EnBuscadeVenus. Faino cunha prosa qui frappe e dotada de multitude de datos de referencia. A divulgación histórico-científica conta cunha nova perla desta autora fascinante, que contemplou en directo en Arizona o último tránsito que neste século se verá de Venus, en 2012.

Les grandes découvertes

Au XVIème siècle, les connaissances géographiques s’élargissent et le monde connu prend une nouvelle dimension. Les échanges économiques et les ambitions politiques et religieuses s’étendent également. Une nouvelle relation entre l’Europe et le monde se met en place, prélude lointain de la mondialisation d’aujourd’hui.

En 1487 Bartelemi Diaz atteint le cap de Bonne Espérance, la pointe sud de l’Afrique. Vasco de Gama, sur la même route, atteint les Indes en 1498. Plus tôt, en 1492, Christophe Colomb avait atteint les Antilles; Amerigo Vespucci se rend compte  le premier que ces terres appartiennent à un nouveau continent; le géographe Martin Waldssemüller lui rend hommage en baptisant ce continent  du nom d’ “America”. En 1519, Magellan entreprend le premier tour du monde en bateau; des cinq vaisseaux qui partent, seulement un, commandé par Juan Sebastián Elcano, revient en Espagne, en 1522.

Blog en WordPress.com.

Subir ↑