Norte…


Esta mañá levanteime escoitando bater o vento (bater, que non zoar). Esperanzado nun cambio de tendencia tras esta situación anticiclónica de bloqueo tan continuada de novembro -con impropias temperaturas para a estación-, e alertado sobre a acción inmediata que a “vasoira meteorolóxica” (expresión de José Miguel Viñas) ía exercer sobre o noso territorio cunha advección de aire polar, saín á rúa e advertín que facía fresco -que non frío-, que o vento rachara ponliñas e tumbara follas, que caían pingueiras espalladas -mais non en exceso… ¿Por que?

Non semella esta unha situación Norte intensa, máis ben atenuada. Pero algo é algo, diante de tanto quentamento global.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s