Ámsterdam


Ámsterdam, a Venecia do Norte, é unha aglomeración urbana de 1,5 millóns de habitantes, pouco máis da metade deles vivindo no núcleo central. A capital holandesa dá ao Norte á baía do Ij e sitúase á beira do río Amstel. A cidade, que tivo no XVII o seu século de ouro, destacada como urbe aberta e tolerante por tantos autores, é inspiración tamén para moitas narracións (ver parte dun libro de Geert Mak en google.books).

“O río imprime o seu signo como unha estampa nas terras costeiras, e inscribe nelas a  súa forma como un consumado calígrafo. Unha vez que o vimos, xa non podemos facer abstración: ao longo dos séculos, o plano de Ámsterdam foise convertindo nun signo cada vez máis complexo, un carácter chinés ampliado continuamente, sen mudar nunca de significado. A terra é o papel, a auga é a tinta. Como un mestre oriental, o río debuxou o primeiro trazo, sen esforzo, con precisión, un signo de extremada sinxeleza. Agora tócalles aos homes seguir escribindo. O calígrafo que forman xuntos ten tempo de sobra, nada menos que oitocentos anos, e o signo que vai aparecendo é un labirinto de canles concéntricas e que se cruzan, unha rede de vías acuáticas e obras defensivas, un cosmos contido en sí mesmo, un semicírculo máxico que imporá o seu selo ao mundo. O eixo sígueno formando o río e as augas nas que desemboca, que unen a cidade co mundo, mais entre estas augas, e nas súas beiras, a cidade dase a forma que ten agora. Cada liña do debuxo é historia: económica, política, catastral. Cada pincelada do calígrafo ven ditada por relacións de poder, guerras, cambios económicos, descubrimentos, ánimo de lucro, defensas, consolidacións. O anel de canles que van repetíndose á beira do mar convírtese nunha das fortalezas máis poderosas de Europa; (…)”
Cees Nooteboom: Ámsterdam.”

” Os países que permiten traballar como é debido non abondan. Teñen primeiro que tolerar que un estude o que queira, sen exclusións, sen que o trono e o altar consideren que os seus intereses se ven perxudicados polos pensamentos que ten formado. O mundo católico vese, pois, eliminado de entrada do espazo mental viable. Os puntos de vista autónomos, inidiferentes para a autoridade, nunca xurdirán antes da liña que vai de Bruxelas a Brindisi pasando por Metz, Zurich e Bolonia. Ademáis, aínda que o absolutismo e o catolicismo non tivesen pechado esas rexións ás libres indagacións da mente, o seu clima teríaas feito insoportables para Descartes. O calor agóbiao, confúndelle as ideas. Alemaña é o teatro sanguento das contradicións internas de Europa, das ambicións políticas, dos conflitos relixiosos que a deixarán exangüe. Cando se esperte do pesadelo da Guerra dos Trinta Anos, esgotada, aínda dividida, sen Estado central, sen destino nacional, deberá limitarse a filosofar mentres Inglaterra e Francia se afanan en culminar as dúas revolucións máis grandes de Occidente, a económica e a política. Dinamarca está demasiado lonxe, Suecia é esaxeradamente fría. En canto Descartes se instalou alí, en 1650, morreu.

Quedaba unha estreita franxa costeira, á beira do mar do Norte, onde experimentar a aptitude do home para formar pensamentos certos, para chegar a ser, co mesmo aceno, “como dono e posuidor da natureza”. Eran os Países Baixos.”

Pierre Bergounioux: Una habitación en Holanda.”

* Consulta un plano interactivo da cidade.

* Le musée d’Anne Frank.

* Le Rijksmuseum [audioguide du musée -ZIP- / audioguide des chefs d’oeuvre de Vermeer -ZIP-]. 10 chefs d’oeuvre de ce musée.

* Le Musée Van Gogh [audioguide des chefs d’oeuvre de Van Gogh -ZIP-]. 10 chefs d’oeuvre de ce musée.

* Le Musée Nemo.

* Consulta máis en: #ToAmsterdam.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s