Contrastes e políticas rexionais


1A parroquia é unha unidade administrativa de base relixiosa, que organiza o territorio a partir dos membros pertencentes a unha mesma freguesía. Esta institución apareceu en Galicia na época sueva e mantense ata a actualidade. As primeiras parroquias eran moito máis extensas (comprendían máis territorio) que as actuais e incluían varias igrexas (freguesías) que se encargaban de atender a un número variable de aldeas. Posteriormente esas igrexas (freguesías) foron adquirindo relevancia e, a partir de fins do XII, asumiron a función parroquial converténdose nas parroquias de territorio máis reducido que chegaron até os nosos días. No norte de Portugal conservaron o antigo nome de freguesías que corresponden, por tanto, ao que en Galicia chamamos parroquias.
As parroquias, ademais da súa función relixiosa, foron para as comunidades campesiñas o marco de convivencia fundamental.
“A parroquia é a reunión de lugares compostos cada un por un número pequeno de veciños e formando a mesma freguesía. A igrexa é o centro de reunión, o seu lugar dá nome á parroquia; á saída de misa, sobre a terra do adro vense os amigos, fanse contratos, danse os recados, exprésanse opinións, saúdanse os forasteiros. O paisano é da parroquia, non do concello: o señor Perfecto Cabanelas é do lugar de Souto do Río na parroquia de Santa Cruz de Arrabaldo. A ninguén se lle ocorre dicir que é do Concello de Canedo”. [Otero Pedrayo, ano 1927]

2Os municipios son as entidades territoriais básicas, onde se asenta a poboación e que teñen as competencias máis xenuinamente locais: seguridade en lugares públicos, ordenación do tráfico de vehículos e persoas, protección civil, prevención e extinción de lumes, planeamento urbano, parques e xardíns públicos, pavimentación e conservación das rúas e vías rurais, tratamento de augas residuais, etc. En España hai máis de 8.000 municipios.

3A provincia, segundo a Constitución de 1978 (art. 141), é unha entidade local con persoalidade xurídica propia, determinada pola agrupación de municipios e división territorial para o cumprimento das actividades do Estado. Calquera alteración dos límites provinciais haberá de ser aprobada polas Cortes Xerais mediante lei orgánica. A división provincial actual arranca coa lexislación de Javier de Burgos (1833) e sofre escasas modificacións dende entón.

4. Unha comunidade autónoma é unha entidade territorial que, dentro do ordenamento constitucional do Reino de España, está dotada de autonomía lexislativa e competencias executivas, así como da facultade de administrarse mediante os seus propios representantes. A estructura de España en comunidades autónomas recóllese na Constitución Española de 1978. En España hai 17 CCAA e 2 cidades autónomas.

5. O estatuto de autonomía é a norma básica dunha comunidade autónoma ou cidade autónoma en España, recoñecida no artigo 147 da Constitución española;  a súa aprobación lévase a cabo mediante Lei Orgánica, norma que require o voto favorable da maioría absoluta do Congreso dos Deputados nunha votación final sobre o conxunto do proxecto. No Estatuto recóllense, cando menos, a denominación da Comunidade, a delimitación territorial, a denominación, organización e sé das institucións autónomas, as competencias asumidas e -se procede- os principios do réxime lingüístico. 

 

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s