A toda costa


A Lei de Costas regula, en España, a protección e utilización do dominio público marítimo-terrestre, e moi especialmente da beiramar. No aspecto da protección do litoral, a Lei de 1988 non resultou dunha aplicación moi efectiva, tal e como denunciaba o Informe Auken en 2009 (o cal pedía “unha moratoria para todos os plans urbanísticos que non respetan os criterios de sustentabilidade medioambiental e responsabilidade social…”).

A nova Lei de 2013 introduciu a regularización de case 13.000 vivendas que eran consideradas ilegais pola anterior norma, ao rebaixar a servidume de protección de 100 a 20 m., o que significa ademáis que outras 140.000 vivendas establecidas en solo urbano por debaixo deses límites de servidume se poidan acoller tamén á amnistía de obras correspondente. Na zona de servidume de protección queda prohibido o levantamento de cercas e peches, o verquido de residuos, a publicidade ou a explotación de xacementos de áridos; só algunhas actividades como o cultivo ou as instalacións deportivas cubertas se autorizan “por razóns de utilidade pública”.

Sexa como fore, a destrución do litoral en España por sobreurbanización acada límites insospeitados en moitos concellos. Como revela a organización ecoloxista Greenpeace, “entre os anos 1987 e 2005 destruíronse 2 Ha. ao día só nos primeiros metros de costa”. No informe anual de 2013 “Destrución a toda costa”, publicado por esta organización, analízanse algunhas das causas máis significativas do deterioro do noso litoral: a construción de vivendas en urbanizacións difusas, a creación de zonas de infraestruturas de transporte e a creación de superficies comerciais ou zonas industriais. En conxunto, na provincia de Málaga, 2/3 do litoral están urbanizados, e 3/5 partes do litoral de Alacante e Barcelona tamén.

Greenpeace alértanos dos riscos que a urbanización do litoral entraña diante do quentamento global que os científicos advirten (e que pode ter consecuencias tan negativas para a destrución de instalacións na beiramar como consecuencia do sucesivo paso de frontes e cicloxéneses explosivas que aconteceron durante o inverno de 2014 -especialmente no litoral septentrional-).

 

 

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s