Cambio climático


Desde a súa formación hai uns 4.600 millóns de anos, a Terra ten experimentado longos períodos de quentamento e enfriamento. Desde que as primeiras rochas sedimentarias se asentaron hai uns 3.700 millóns de anos -cando o clima era probablemente 10 ºC máis cálido que na actualidade- ata a actualidade, a Terra quentouse e enfriouse sucesivamente, experimentando períodos de glaciación -moi severos na era Cenozoica ou actual, hai 36, 15 e 3 millóns de anos-. A última glaciación ten acadado o seu punto álxido hai 18.000 anos, cando capas de xeo de tres quilómetros de grosor cubrían a meirande parte de Norteamérica, toda Escandinavia, os Urais e a metade norte das Illas Británicas; no hemisferio Sur, boa parte de Nova Celandia, Arxentina e o sur de Australia estaban tamén cubertas polo xeo. Hai uns 7.000 anos, o clima quentouse de novo, mais o proceso de quentamento e enfriamento fluctúa, e desde entón téñense producido diversos cambios, aínda que a curto prazo e relativamente menos importantes.

É a chegada da Revolución Industrial, a finais do século XVIII, a que nos leva ao período actual de quentamento climático, no que os chamados gases de efecto invernadoiro (GEI) -entre eles o dióxido de carbono- teñen aumentado, cun incremento de carbono, metano e óxido nitroso na atmosfera, causantes do incremento do efecto invernadoiro e do quentamento da Terra -en boa medida a causa do consumo de combustibles fósiles-.

O ozono, un gas que se acha na estratosfera e que absorbe os raios ultravioletas (UV) do sol, ten un papel importante: protexer a terra desta dañina radiación. Desde finais dos anos 1970, os científicos empezaron a notar que cada ano, a finais da primavera, obsérvase unha pequena redución da capa de ozono sobre a Antártida. A finais dos anos 1990 tamén apareceu outro burato máis pequeno enriba dos ceos do Polo Norte. O tamaño destes buratos increméntase cada ano. As investigacións demostraron que algúns produtos químicos artificiais, os clorofluorocarbonos (CFC), penetran na estratosfera e reducen a capa de ozono. En 1987 asinouse o Protocolo de Montreal (posteriormente modificado) para eliminar algúns CFC da produción mundial, e a raíz deste tratado o uso mundial dos CFC’s máis perigosos reducíuse nun 40% en 5 anos, mais o CFC liberado á atmosfera tardará décadas en ser eliminado.

Hoxe en día, a meirande parte dos científicos están de acordo en que o quentamento global ten que ser considerado unha realidade: o clima mundial quentouse nuns 0,5 ºC nos últimos cen anos. Nunha análise recente constatouse que, desde finais do século XIX, os dez anos máis cálidos do século XX situáronse entre 1985 e 2000. Os glaciares están en retroceso, as liñas de neve ascenden en altitude nas montañas, o nivel do mar ascende… Todo evidencia este quentamento global.

* Consulta algunhas reflexións sobre o cambio climático.

* E moitos documentos máis recopilados por José Miguel Viñas en divulgameteo.es

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s